به ‌دلیل محدودیت‌های رسانه‌هایی مانند تصویر، ویدئو و صوت در پنهان‌سازی اطلاعات، پژوهشگران به استفاده از رسانه‌های جایگزین روی آورده‌اند.  امروزه دی‌ان‌ای به‌عنوان یکی از رسانه‌های پوششی جهت پنهان­سازی اطلاعات مورد استفاده قرار می‌گیرد. ویژگی‌هایی همچون ظرفیت بالای پنهان‌سازی، ساختارهای غیرقابل پیش‌بینی و نیاز کمتر به توان محاسباتی، آن را از سایر رسانه‌ها متمایز می‌کند. پژوهش‌های متعددی در زمینه استفاده از دی­ان­ای جهت پنهان‌سازی اطلاعات انجام شده‌ است؛ برخی از این روش‌ها از خواص بیولوژیکی دی‌ان‌ای جهت پنهان‌سازی استفاده می­کنند. با این حال، بسیاری از روش‌های موجود با چالش‌هایی مانند ظرفیت پایین، بی‌توجهی به ساختار ژنتیکی و استفاده از الگوهای پنهان‌سازی تکراری روبه‌رو هستند؛ مواردی که می‌توانند احتمال شناسایی پیام پنهان را افزایش دهند. در این پژوهش، روشی ارائه شده است که با استفاده از جدول‌های رمزگذاری تصادفی و الگوهای پنهان‌سازی غیرقابل پیش‌بینی، عملکرد بهتری نسبت به روش‌های قبلی فراهم می­کند. این روش ویژگی‌هایی نظیر بار اضافی صفر و استخراج کور (بدون نیاز به داده اصلی) را فراهم می‌کند. همچنین این روش نسبت به روش‌های قبلی عملکرد بیولوژیکی هر دو دنباله را حفظ می‌کند. این روش نسبت به روش‌های ارائه شده، ظرفیت پنهان­سازی بسیار بالا، نرخ تغییر پایین و احتمال شناسایی بسیار پایین را فراهم می‌کند.