یکی از مهمترین چالشهای پیشروی صنعت افتا کشور، فقدان آموزش نظاممند در تربیت، و توسعه مهارتهای انسانی متناسب با تهدیدات نوظهور سایبری است. برخلاف رشد سریع فناوریهای دیجیتال، آموزش منابع انسانی در کشور اغلب مبتنی بر مدلهای سنتی، بدون تمرکز بر مهارتمحوری، همکاری بینبخشی، و آموزش مستمر است. این شکاف موجب شده نیروی انسانی شاغل در حوزه امنیت سایبری، در پاسخ به تهدیدات پیچیده امروزی دچار ضعف عملکرد، تأخیر در واکنش و یا اتکا بیش از حد به ابزارهای خارجی شود. در این مقاله کوتاه، تجربههای موفق کشورهایی چون ایالات متحده آمریکا و بریتانیا در طراحی نظامهای آموزشی و توسعه مهارتهای سایبری مورد بررسی قرار گرفته و با بررسی تفاوتها با وضعیت موجود در ایران، مجموعهای از پیشنهادهای عملیاتی برای بازنگری سیاستهای آموزشی در صنعت امنیت کشور ارائه میشود.
