1- دانشکده مدیریت، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
چکیده: (95 مشاهده)
با وجود پتانسیل بالای هوش مصنوعی در امنیت سایبری، پیادهسازی آن با چالشهای مدیریتی مهمی همچون عدم شفافیت مدلها و ظهور ریسکهای نوین همراه است. هدف این پژوهش، تدوین یک چارچوب مفهومی یکپارچه برای همسوسازی قابلیتهای فنی هوش مصنوعی با الزامات مدیریتی، بهمنظور بهینهسازی چارچوب امنیت سایبری مؤسسه NIST است. در این مطالعه، از روش مرور نظاممند ادبیات برای تحلیل ۲۴ مقالهی کلیدی منتشرشده استفاده شد. یافتهها نشان داد پژوهشهای پیشین عموماً پراکنده بوده و بهصورت نامتوازنی بر عملکردهای حکمرانی و شناسائی متمرکزند، در حالی که به عملکرد بازگشت به وضعیت پایدار توجه کافی نشده است. همچنین، فقدان هوش مصنوعی قابل توضیح و ریسک حملات خصمانه، موانع اصلی پذیرش هوش مصنوعی توسط مدیران سازمانها شناسایی شدند. بر اساس این یافتهها، پژوهش حاضر چارچوب مفهومی «دوگانهی شفافیت–تابآوری» را ارائه میدهد که استقرار موفق هوش مصنوعی را منوط به ایجاد پیوند میان شفافیت در حاکمیت از طریق هوش مصنوعی قابل توضیح و تابآوری در عملیات از طریق هوش مصنوعی مولد و یادگیری تقویتی میداند. چارچوب پیشنهادی با ارائهی شاخصهای کلیدی عملکرد مانند بازگشت سرمایه، امتیاز اعتماد و میانگین زمان پاسخ، ابزاری برای تصمیمگیری آگاهانه در اختیار مدیران امنیت سایبری قرار میدهد.
Hajizadeh P, Naderi H. A Systematic Review of Cybersecurity Governance in the Age of Artificial Intelligence: From Transparency to Resilience. منادی 2026; 14 (2) :98-110 URL: http://monadi.isc.org.ir/article-1-335-fa.html
حاجیزاده پیمان، نادری حامد، عنایتی هتکه لویی حسین. مروری نظاممند بر حاکمیتِ امنیت سایبری در عصر هوش مصنوعی: از شفافیت تا تابآوری. امنیت فضای تولید و تبادل اطلاعات (منادی). 1404; 14 (2) :98-110