با گسترش روزافزون به‌کارگیری سامانه‌های رایانه‌ای در کاربردهای بحرانی-ایمن، استفاده از روش‌های ارتقای ایمنی و قابلیت اطمینان در فازهای اولیه طراحی و تولید، اهمیت به‌سزایی پیدا کرده است. چون رخداد اشکال یا بروز شکست در این سامانه‌های بحرانی نه‌‌تنها هزینه‌های بسیاری را به تولیدکننده تحمیل می‌کند، بلکه می‌تواند جان و مال انسان‌ها و نیز محیط‌زیست را به مخاطره بیندازد. در این مقاله چهار استاندارد مطرح برنامه‌نویسی به زبان ++C به نام‌های MISRA C++، JSF AV C++، HI C++، ESCR C++ مورد بررسی قرار گرفته است؛ که قادر خواهند بود، معیار ایمنی را در کدهای نوشته‌‌شده در مرحله طراحی کد، افزایش دهند. از‌این‌رو در این مقاله، ابتدا میزان هم‌پوشانی این استانداردها به جهت یافتن جامع‌ترین استاندارد ارزیابی‌شده و در ادامه به میزان غنای این استانداردها از شش جهت قابلیت اطمینان، تعمیر، خوانایی، آزمون‌پذیری، کارایی و ایمنی پرداخته شده است. در پایان ابزارهایی را که توانایی وارسی این استانداردها را در حین تولید دارند، مورد بررسی قرار خواهیم داد.